LIFE FROM THE INSIDE : BLOG »

In deze tijd van “social media”  hoef je in principe geen cent uit te geven om jezelf te promoten. Maar waarom dan toch flinke bedragen uitgeven waarvan ik ook een mooie lens had kunnen kopen? Mijn drie redenen om te adverteren:

1. Prospects

Natuurlijk is de voornaamste reden om nieuwe klanten te werven. Als beginnend fotograaf zit ik helaas niet in een positie waarbij klanten vanzelf komen aanwaaien, zeker niet in het hogere segment waar ik mijzelf op richt. Het is voor mij nu de eerste keer dat ik een advertentie plaats in een magazine en op een blog. Helaas is het nog te vroeg om te kunnen vertellen wat het heeft opgeleverd. Van de blog zie ik wel meer verkeer komen naar mijn website maar het effect van een print-advertentie is moeilijk te meten, daarom vraag ik altijd hoe ze mij gevonden hebben.

2. Branding

Een advertentie zorgt ook voor de mogelijkheid om je gewenste uitstraling te uitten voor een groot publiek. Dat doe je niet alleen voor nieuwe klanten maar ook voor andere leveranciers in de branche en natuurlijk je collega fotografen. Smaken verschillen uiteraard maar om je te kunnen onderscheiden heb je een goede huisstijl nodig. Wij fotografen denken vaak alles zelf te kunnen én moeten doen maar dat is in veel gevallen geen garantie dat het goed en origineel/onderscheidend gebeurd. Zo heb ik heel bewust het ontwerp van mijn huisstijl uitbesteed aan echte ontwerpers STAYNICE . Zoiets is niet goedkoop (had ik weer een hele dikke lens voor kunnen kopen!) maar betaalt zichzelf uiteindelijk vanzelf terug.  En bovendien vind ik STAYNICE hele vette dingen maken dat het gewoon cool is om onderdeel van hun portfolio uit te maken.

3. Relaties

Mijn budget heeft helaas een limiet en daarom moest ik keuzes maken waar ik adverteer. Ook al zijn er weet-ik-veel-hoeveel magazines en blogs, voor mij springen er maar een paar uit die ik vind aansluiten bij mijn eigen merk en dat zijn WIT wedding magazine en weblog the Perfect Wedding. Dat ze hipper zijn dan de meeste was voor mij niet de enige reden om bij hen te adverteren. Ze boden ieder op hun eigen manier een extra service aan wat je alleen maar kan waarderen. In mijn geval geef ik geld en daar krijg ik een mooi afgedrukt plaatje voor terug maar als je nog iets extra’s voor elkaar kan betekenen is dat natuurlijk helemaal super. Maar eerst altijd geven en nooit iets terug verwachten!

Gedachten

Wat is jullie mening en ervaring? Adverteren jullie zelf ook en is het de/een manier om aan nieuwe klanten te komen?

Afgelopen zaterdag was ik afgedaald naar Antwerpen voor een workshop van “mister californian cool” Mike Larson, “mister crocs Confessions” Bert Stephani & “mister fotofolio” Tom Museeuw. Naast al zijn (Mike) praktische tips was het vooral inspirerend, met name hoe hij als fotograaf zo groot is geworden .

Uiteraard was het ook een mooie gelegenheid om een aantal (nieuwe) collega fotografen te ontmoeten. Mijn Facebook en twitter lijst is weer een stukje voller sinds zaterdag!

Ik was er nog nooit geweest en al weken keek ik er naar uit, New York City. Ik ben er net van terug en kan maar een ding zeggen, wat een vette stad! Een uitgebreid verslag zal ik je besparen want NYC moet je zelf ontdekken. De enige tip die ik je geef is huur een fiets, doe een rondje new york (50 km) en heb sch**t aan de taxi’s.

Waarom ik deze blogpost over New York schrijf is eigenlijk een boek wat ik daar gekocht heb. Natuurlijk heb ik wel foto’s gemaakt maar die zijn een andere blogpost waard. Al was het maar om het feit dat het me bakken met geld heeft gekost om alle films te ontwikkelen en te scannen. Ja inderdaad, ik heb ouderwets foto’s gemaakt met een analoge camera. Een nikon FE met een nikkor 24mm 2.8 lensje en fuji pro400h film erin. De kleuren en scherpte/onscherpte zijn zo onwijs vet, om je vingers er bij af te likken. Meer in een latere post dus…

Terugkomend op het boek, deze vond ik in een hippe boekenwinkel in soho, snor niet verplicht maar je zou het wel denken. Titel: “Photo Journalism, the professionals’ approach“, door Kenneth Kobré en heel un-hip. Ik ben echt een boeken-junk (nee, geen romans want de film is toch altijd beter) en als ik maar een boek mocht kiezen om van te leren dan kies ik deze. Niet de fancy photoshop, lightroom, one light, weet ik veel hoeveel light, posing, marketing, ethiek, etc. boek, want deze heeft het (bijna) allemaal. Het gaat terug naar de basis en behandelt alle onderwerpen om een goede professionele journalistieke fotograaf te zijn of worden. Maar ik fotografeer bruiloften hoor ik je zeggen? Juist, daarom dit boek, weet je tenminste waarom je wat schiet…

Toch stiekem nog wel een mini verslagje over new york. Een bezoekje aan de B&H superstore kun je als fotograaf natuurlijk niet overslaan, zeker niet als je er de laatste dag achter komt dat die om de hoek van je hotel ligt en dat die tijdens de feestdagen (memorial day) is gesloten.

En mocht je nu naar new york gaan, er is tot en met augustus een (foto)expositie “The Model as Muse: Embodying Fashion” in het Metropolitan. Een overzicht van de supermodellen vanaf 1947 tot nu, met support van Marc Jacobs. Now that’s marketing!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=IMmnpEwOoh8[/youtube]